Hoxe recibin duas SMS non esperadas que se incremetan as miñas anecdotas estranas co mobil, dende chamadas de rus@s e polac@s, mensaxes de defunción…
As mensaxes son:
+543476*622***
Mi amor feliz cumple! Pasaala lindo, te deseo lo mejor… Te amo.
+543**6622*34
Feliz qumple primaa!! pasala genial i t recupres.. espero vernos pronto.. Te amoh
Espero que ao final estas sms cheguen o seu destino…
Na residencia temos companheiros de varias partes do estado, soprendeume que hai bastante xente hospedada de Europa do Leste.
O primeiro dia de clase, fixen o ansiado e temido test de nivel. Foron 80 preguntas en 45 minutos sobre gramatica e compresi’on de textos, a min non me deu tempo a rematalo.
Os companheiros son unha “mescolanza” de paises, Eslovaquia, Ucraina, Croacia, Italia, Rusia,… Ainda asi sobre a metade da xente e’ de Espanha.
Cando facemos traballos por parellas, de momento non me tocou con espanhois, en teoria estas obrigado a entenderte en ingle’s. Pero eu conseguin facer unha pequena trampa coa Italiana ela fala en Italiano e eu en Galego todo misturado con algo de ingle’s, a situacio’n foi bastante co’mica.
As clases son bastante amenas, facemos moito speaking. Danse situacions onde cantidade de acentos de ingles son curiosos, como pode ser o acento de granadino vs ucraino.
Fora da academia, sintome como un autentico “guiri”, perdido e desnortado nunha illa-cidade moi peculiar. Os edificios concordan mais con estar en Africa, que nunha cidade da Union Europea. Son xente moi cato’lica, sorprendeume as procesi’ons que montan, que paran toda a cidade. Nestas procesions deixan as figuras dos santos varios dias espostas na r’ua, pero esta devoci’on non ten limites. O outro d’ia iamos subir a un bus que vinha da praia e ao meu irman lle dixeron que sen a camisola non podi’a subir, unha cousa que ‘e habitual noutros paises na ‘epoca de calor. Logo dentro do autobus descubrimos enriba da cabeza do choffer un altar cunha virxe, pero tanto FANATISMO CAT’OLICO non ten limites, nesta illa.
Nos ultimos asentos do bus o que coincide no medio disponhiase como asento unha caixa de cervexas. Esta imaxe fixome recordar a fai moitos anos atr’as.
As praias son moi cativas, respeto as galegas, a gran maioria son prais de rochedo. As que tenhen area son praias de “area de gato” (area artificial). Pero isto e’ compensado coa temperatura da auga, parece que te metes nunha banheira enorme, ainda que produce algunha molestia a concentracion de sal nos ollos.
Esta foto ‘e da Praia de Cominio, unha das mellores prais de Malta, o fondo da praia ‘e de area. Os bordes da praia son de rochedo duro e molesto para os pes. Esta praia chamase a Lagoa Azul, pola sua cor da auga. Esta lagoa ‘e de auga salgada.
Existen uns cantiles nesta ille moi fermosos, alguns semellan ser fiestras ao ceo.
O maior acerto para facer a viaxe foi levar unha camisola de Galiza, cando cheguei a Barajas a rapaza de facturaci’on de vueling preguntoume se era Galego e de onde. Casualidades da vida ao final resultou ser que era vecinha minha da Estrada, a cara de sorprendida foi increibel, alegria por atoparse con alguen da sua terra e a vez algo de morrinha.
Mentras esperaba no aeroporto, alguns galegos parabanse a falar contigo, grazas a camisola de Galiza. Estar esperando 8 horas por un avion na T4 de Barajas ‘e do peor, grazas a todos estes galegos que fixeron amena esta espera, porque a T4 e’ moi bonita pero unha vez que estas mais de 2 horas ralla, faise moi monotona a sua decoracion e chega a agobiar.
Unha vez chegado o avio’n a Malta, tinhamos unha temperatura de 25 grados e unha humidade do 70%, pareci’a que todos chegaramos a unha macro sauna. A viaxe do aeroporto a residencia foi como facer un rally urbano, esta tolos estos malteses ainda que tenhe o limite maximo de velocidade de 60 Km/h van a todo meter. E’ mentira que conduzan pola esquerda, tampouco conducen pola dereita, conducen polo medio ou por onde poidan, son cabras cos coches.
Xa contarei algo mais da academia e dos companheiros…
hoxe é o día no que me fago máis vello, un dos videos que me mandaron para recordarmo/felicitarme foi este, de Noe que me encantou moitisimo.
Chegan novas dende Compostela, a XGN09 comezou este venres a iso das 9 da maña con colas para acreditarse próximas as 2 horas. Ali acudimos o sector friki da Cañoteira (Tosar & Belay brothers), ademáis de diferentes colegas.
Estamos gozando de moitas das actividades que nos están ofrecendo, adicadas a robótica, a seguridade informática, proxeccións e demais frikadas.
Achegamos o vídeo da inauguración oficial desta 10 Xuventude Galiza NET
Este nova surxiu porque Sergio un compañeiro da FIC (Facultade de Informática Da Coruña), envioume unha ligazón da Consellería de Política Territorial, Obras Públicas e Transportes. Eu todo intrigado mentras cargaba a web, pensando anda que será unha bolsa de transporte, ou algunha cousa do estilo. Finalmente atopo cunha mensaxe que me enoxou tanto, non sabía se chamar ao desenrolador da web, se chamar a consellería, ou cuspirlle na pantalla a esa “merda web”.
Nesa web mostráseme un escandaloso mensaxe ” Microsoft Internet Explorer required”, e pensando isto non pode ser certo. Menuda desigualdade para os usuarios, porque digo isto. Pois o Internet Explorer só funciona no SO (Sistema Operativo) de Windows, entón esta web estame obrigando a mercar un SO e unha aplicación en concreto e isto non se pode permitir dunha administración pública, para acceder a uns contidos de todos os cidadáns.
O titular da nova ven a que o slogan de dita conselleria é “Onde vivimos importa” e a web do mosqueo é a seguinte
http://www.planeamentourbanistico.xunta.es/default.asp
Hoxe que comezo impartindo un curso de desenrolo de páxinas web, espero comentar xa isto. Como non se deben facer as cousas.
Fai case un ano publiquei a seguinte entrada: “As bragas de Castelao“, ia de visita a Galescola de Rianxo e de paso fixera algo de turismo polo pobo. Pareceume unha falta de respeto total ao estado no que se atopaba a casa de Castelao.
O Xoves 12 O Consello da Xunta declara a Casa de Castelao en Rianxo Ben de Interese Cultural, Esta declaración recoñece o valor histórico e simbólico da casa e outórgalle o máximo grao de protección prevista na lexislación para o patrimonio cultural.
Ao final as escena simpática das bragas na balconada xa non volvera existir… co graciosa que foi 
Despois duns días de inactividade no blog, debido ao axetreo na vida cotía. Retomo o blog no punto que o deixara, o Forum Gastronómico 2009.
O encontro de blogues foi moi interesante, seguiuse a liña marcada fai un ano en Santiago. ¿Que cambiou neste ano? Según Manuel Gago, o número de blogs este ano mantivose. Este ano é o primeiro que esta cifra deixa de medrar, posiblemente sexa debido a aparición de apliacións de redes socias (Facebook, tuenti, ….). Outro cambio salientabel é que os usuarios demandan máis recetas, neste ano incrementouse o número de entradas deste tipo nun 30%.
Os motivos dos éxitos dos blogues gastronómicos seguen sendo os mesmos:
[SinglePic not found]
O relatario sobre a fotografía na cociña, foi moi interesante. A evolución que seguiron dende paisaxes do exterior ata facer fotos só no interior. É incríbel o que se pode conseguir so con estos elementos: uns focos, un espello, unhas cartolinas, un par de cristais e un líquido e metacrilato. Mágoa que non teño fotos desta exposición, e que estaba todo concentrado no que alí me contaban.
Realmente quedei sorprendido co “stand” da Xunta de Galiza, vinme para a terra dicindo que ben vendemos os nosos productos. Ali ofrecianse degustacións do máis alto nivel aos visitantes e tamén se lles contaba como era os nosos mares e a excelencia dos productos. Nunca esquecerei a cara engaiolante dos asistentes, era como lles estiveras amosando algo idílico, pero cando o comían as degustacións faciase real. Algunhas das preguntas que me sorprenderon foron:
Tamén ali coñecin mais en profundidade lonxanet, unha plataforma web que comercializa con pescados e mariscos de calidade suprema. Unha das vantaxes que ofrece é que elimina a cadéa de intermediarios, para elo merca directamente na lonxa. Os pedidos son servidos en menos de 24 horas na túa casa. Gustariame salientar que lonxanet é unha fundación que destina o 50% dos beneficios a actividades sociais, algúns exemplos son:
Noutra entrada adicareille a Volandeira, que probei por primeira vez no Forum.
[SinglePic not found]
Tedes unha entrevista de Pep Palau, director da feira a sies.tv, sobre a súa valoración da feira e no contexto actual de crise.
Solamente me quedei co sabor amargo de non poder asistir ao taller ForumVino: Degustación de chocolates e viños de Malvasia por Josep M. Ribé (Aula Chocovic) e Enric Bartra (enólogo). Para este taller voaron as entradas a fume de carazo, agora hai que esperar ao Forum 2010 en Santiago
Onte cheuguei a Girona e pegueime un paseo polos seus lares emblemáticos, comezando a ruta ao redor do rio en dirección ao casco antigo, pasando polas diversas pontes ao carón das casas mirando ao rio.
Dentro do casco antigo destaca a catedral e o laberinto de ruas que conformán a Xudería, na cal viviu unha pequena comunidade ata finais do século XV. Ainda me queda por visitar o “Passeig Arqueològic” e o “Passeig de la Muralla”.
O forum comezou e de momento todo ten moi boa pinta, hoxe as 16 comeza o encontro blogger e todo intrigado co que nos depara. Só comentar que os ordenatas da sala de prensa están bastante pelados no tema de software, teñen Windows XP e o paquete Office. Polo de agora xa lles instalei firefox e opera, un lector de pdf, uns cantos programas para edición fotográfica.
[Gallery not found]Xa temos as fotos ;-D
(Fotos en breve, que os pc’s da sala de prensa non teñen lectores SD)
Powered by Twitter Tools
