2009

...now browsing by tag

 
 

Viaxe a Malta (II) – Comezo das clases

Xoves, Xullo 30th, 2009

Na residencia temos companheiros de varias partes do estado, soprendeume que hai bastante xente hospedada de Europa do Leste.

O primeiro dia de clase, fixen o ansiado e temido test de nivel. Foron 80 preguntas en 45 minutos sobre gramatica e compresi’on de textos, a min non me deu tempo a rematalo.

Os companheiros son unha “mescolanza” de paises, Eslovaquia, Ucraina, Croacia, Italia, Rusia,… Ainda asi sobre a metade da xente e’ de Espanha.

Cando facemos traballos por parellas, de momento non me tocou con espanhois, en teoria estas obrigado a entenderte en ingle’s. Pero eu conseguin facer unha pequena trampa coa Italiana ela fala en Italiano e eu en Galego todo misturado con algo de ingle’s, a situacio’n foi bastante co’mica.

As clases son bastante amenas, facemos moito speaking. Danse situacions onde cantidade de acentos de ingles son curiosos, como pode ser o acento de granadino vs ucraino.

Fora da academia, sintome como un autentico “guiri”, perdido e desnortado nunha illa-cidade moi peculiar. Os edificios concordan mais con estar en Africa, que nunha cidade da Union Europea. Son xente moi cato’lica, sorprendeume as procesi’ons que montan, que paran toda a cidade. Nestas procesions deixan as figuras dos santos varios dias espostas na r’ua, pero esta devoci’on non ten limites. O outro d’ia iamos subir a un bus que vinha da praia e ao meu irman lle dixeron que sen a camisola non podi’a subir, unha cousa que ‘e habitual noutros paises na ‘epoca de calor. Logo dentro do autobus descubrimos enriba da cabeza do choffer un altar cunha virxe, pero tanto FANATISMO CAT’OLICO non ten limites, nesta illa.

Nos ultimos asentos do bus o que coincide no medio disponhiase como asento unha caixa de cervexas. Esta imaxe fixome recordar a fai moitos anos atr’as.

As praias son moi cativas, respeto as galegas, a gran maioria son prais de rochedo. As que tenhen area son praias de “area de gato” (area artificial). Pero isto e’ compensado coa temperatura da auga, parece que te metes nunha banheira enorme, ainda que produce algunha molestia a concentracion de sal nos ollos.

Esta foto ‘e da Praia de Cominio, unha das mellores prais de Malta, o fondo da praia ‘e de area. Os bordes da praia son de rochedo duro e molesto para os pes. Esta praia chamase a Lagoa Azul, pola sua cor da auga. Esta lagoa ‘e de auga salgada.
Cominio Praia
Existen uns cantiles nesta ille moi fermosos, alguns semellan ser fiestras ao ceo.
Laguna Azul

Historico San Paio 2009

Luns, Xuño 29th, 2009

Todo pobo síntese orgulloso das súas festas, de cara o exterior,son as mellores. Máis entre os veciños sempre estarán mal, ou terán cousas que corrixir. Isto é así porque forma parte da nosa tradición.

Os veciños que teñen a valentía de adicarlle o seu tempo libre, a organizar unhas festas, teñen que ser coñecedores dos limites. Isto sóese chamar “definir o escenario do problema de forma completa”, e claramente nas festas do San Paio 2009, non se fixo. Tampouco se definiron
riscos, e están entre dito o orzamento.

En moitos outros concellos as festas xa son organizadas polo Concello, mais non é un obxectivo deles. Pero si que deben formar parte das comisións de festas, man a man, cos veciños. No caso da Estrada, tense un concelleiro de “Educación, Cultura e Normalización Lingüística, Novas Tecnoloxías, Festas e Mocidade”. Non é admisíbel que descoñecera a situación económica na que estaban as festas ata o dia da nova BOMBA. Sendo a súa area de goberno, a que maior financiamento aporta.e non ter ningún control sobre o mesmo.

No referente a compensación dos bonos, discrepo no que se día na Voz de Galicia:

    “el asunto de los bonos quedará seguramente cerrado definitivamente sin unas compensaciones que podrían resultar algo egoístas por parte de quienes puedan pedirlas, dadas las circunstancias. ”

A xente ofrecéuselle un produto/servizo, que era moi bo. Posiblemente fose unha ganga, pero presuponse que hai un estudo de viabilidade. En calquera outro tipo de evento deste tipo, non se plantexan non velar polos intereses dos cidadáns/consumidores. A min persoalmente, non me chegaron nin a entregar o Bono, e o pagueino como todos. Que fago?? Como estudante non me choven todos os días 30 euros, detrás hai un sacrificio de aforro para poder comprar un bono, ao final desaparecéronme os cartos.

Creo que o que é egoísta é xogar cos aforros de todos os veciños, dunha forma descontrolada e sen ningún rigor. Realmente preocúpame a imaxe errónea que se pode dar da xestión dos fondos públicos.

Eu so reclamarei o meu bono cando coñeza todo o acontecido de forma completa e se fagan publicas as contas. As cales debían selo dende un comezo, para evitar males deste tipo. Simplemente creando unha paxina web onde se reflexan todos os gastos e ingresos.

Resumo do Forum Gastronómico 2009 – Girona

Mércores, Marzo 4th, 2009















Despois duns días de inactividade no blog, debido ao axetreo na vida cotía. Retomo o blog no punto que o deixara, o Forum Gastronómico 2009.

O encontro de blogues foi moi interesante, seguiuse a liña marcada fai un ano en Santiago. ¿Que cambiou neste ano? Según Manuel Gago, o número de blogs este ano mantivose. Este ano é o primeiro que esta cifra deixa de medrar, posiblemente sexa debido a aparición de apliacións de redes socias (Facebook, tuenti, ….). Outro cambio salientabel é que os usuarios demandan máis recetas, neste ano incrementouse o número de entradas deste tipo nun 30%.

Os motivos dos éxitos dos blogues gastronómicos seguen sendo os mesmos:

  • Independencia na información.
  • Gastronomía de proximidade.
  • Actualización de prezos, mais frecuente que as guías gastronómicas tradicionais.

[SinglePic not found]













O relatario sobre a fotografía na cociña, foi moi interesante. A evolución que seguiron dende paisaxes do exterior ata facer fotos só no interior.  É incríbel o que se pode conseguir so con estos elementos:  uns focos, un espello, unhas cartolinas, un par de cristais e un líquido e metacrilato.  Mágoa que non teño fotos desta exposición, e que estaba todo concentrado no que alí me contaban.

Realmente quedei sorprendido co “stand” da Xunta de Galiza,  vinme para a terra dicindo que ben vendemos os nosos productos. Ali ofrecianse degustacións do máis alto nivel aos visitantes e tamén se lles contaba como era os nosos mares e a excelencia dos productos.  Nunca esquecerei a cara engaiolante dos asistentes, era como lles estiveras amosando algo idílico, pero cando o comían as degustacións faciase real. Algunhas das preguntas que me sorprenderon foron:

  • Como se coce o marisco ? Para mín pareciame bastante trivial e creo que para calqueira galego, se o marisco está vivo en auga fria senon en auga quente.
  • Queda algo do prestige nas costas? Realmente pareceume que sería unha pregunta complexa de responder, pero soubo explicar bastante ben a situacion o responsable da cofradía de Cangas.

Tamén ali coñecin mais en profundidade lonxanet, unha plataforma web que comercializa con pescados e mariscos de calidade suprema. Unha das vantaxes que ofrece é que elimina a cadéa de intermediarios, para elo merca directamente na lonxa. Os pedidos son servidos en menos de 24 horas na túa casa. Gustariame salientar que lonxanet é unha fundación que destina o 50% dos beneficios a actividades sociais, algúns exemplos son:

  • A Creación de reservas naturais.
  • Axudas e facilidades as familias de mariñeiros.

Noutra entrada adicareille a Volandeira, que probei por primeira vez no Forum.

[SinglePic not found]














Tedes unha entrevista de Pep Palau, director da feira a sies.tv, sobre a súa valoración da feira e no contexto actual de crise.

Solamente me quedei co sabor amargo de non poder asistir ao taller ForumVino: Degustación de chocolates e viños de Malvasia por Josep M. Ribé (Aula Chocovic) e Enric Bartra (enólogo). Para este taller voaron as entradas a fume de carazo, agora hai que esperar ao Forum 2010 en Santiago

¿Cando Foi a última vez que sentiches Bolboretas no estómago?